In finem pro Idithun psalmus David | Nonne deo subjecta erit anima mea ab ipso enim salutare meum | Nam et ipse deus meus et salutaris meus susceptor meus non movebor amplius | Quousque irruitis in hominem interficitis universi vos tamquam parieti inclinato et maceriae depulsae | Verumtamen pretium meum cogitaverunt repellere cucurri in siti ore suo benedicebant et corde suo maledicebant | Verumtamen deo subjecta esto anima mea quoniam ab ipso patientia mea | Quia ipse deus meus et salvator meus adjutor meus non emigrabo | In deo salutare meum et gloria mea deus auxilii mei et spes mea in deo est | Sperate in eo omnis congregatio populi effundite coram illo corda vestra deus adjutor noster in aeternum | Verumtamen vani filii hominum mendaces filii hominum in stateris ut decipiant ipsi de vanitate in idipsum | Nolite sperare in iniquitate et rapinas nolite concupiscere divitiae si affluant nolite cor apponere | Semel locutus est deus duo haec audivi quia potestas dei est | Et tibi domine misericordia quia tu reddes unicuique juxta opera sua
Memento horum serve meus et non obliviscaris mei ego deleo ut ibem iniquitates tuas et quasi nebula peccata tua esto fortis in me quoniam redemit te adhuc adjuvaberis ne timeas ego dominus et non est praeter me si transeas per aquas flumina te non concludent et flamma te non comburet in gloria enim mea constitui te quia ego tecum sum
