Quod pharisaeus ut vidit indignans auctorem vitae deum redarguit dicens | Huic si esset prophetae spiritus protinus sciret mulierem qua tangitur | Cognitor cordis et caeli dominus sic pharisaeus his convicit sermonibus | Feneratoris parabolam dicens duobus sibi de victoribus laxantem | Et quis eorum plus eum amaret quin ipse ait qui donaverat | Dominus autem vere profiteris ita peccatrix quod solveretur amavit | Multum dilexit multum datur ei tantum ne ultra aliquod libeat mali | Lacrimas ergo Christi vestigia cum mulierem rigamus ut nos abluat | Christus descendit mundum redimere ut liberaret a morte animas | Exemplum prebuit suis discipulis ut sibi invicem pedes abluerent | Dum quae precinctus per venit ad Petrum ignarus facti ita respondit domino | Numquid tu mihi pedes in aeternum praeceptor bonae lavabis hymno immerito | Revera in quid site non lavero aeternum regnum tu non consequeris mecum | Compunctus petrus sic ait magistro non tantum pedes sed manus simul et caput | Tantum ne fraudes tui consortio quod promisisti caritatem amantibus | Ubi est caritus et dilectio ibi sanctorum est congregatio | Ibi exsultat turma angelorum regi cantates alleluia ethereos | Ibi ter sanctus sera fin depromit virtutes simul resonant canticum novum | Ibi electus cetus confessorum aures de mulcent suaves resonantes melos | Ibi exsultat agmina virginum quarum sponsus gaudet in medio Christus | Ibi nec ira nec indignatio sed firma caritas in perpetuum
Venit ad Petrum dicit ei Petrus non lavabis mihi pedes in aeternum et respondens Jesus dixit si non lavero te non habebis partem mecum domine non tantum pedes meos sed manus et caput
Venit ad Petrum dixit ei Petrus non lavabis mihi pedes in aeternum respondit Jesus dixit si non lavero te non habebis partem mecum domine non tantum pedes meos set et manus et caput
