Inclyte parentis almae Christe pignus unicus membra quae labore fessa nunc repono lectulo cerne mittis hac benignus atque clementissimus | Tolle monstra stringe fibras et soporem tempera improba ne dum quiete praegravantur viscera daemonum fraude maligna sentiant piacula | Celsa propius ingens ori rata laudum cantica exstat ne eris celitus almi animo ferventior [...] tempus noctis valide | Ut per hoc noctis errarem de vincam viriliter expugnant cerulea spiritu nequissimo miscar tuis cum amicis supernorum civibus | Indito crucis vexillo tuae fortitaminis praesignatum cor et corpus alternis oraculis clipeo fideli gliscens in esse subtegmine | Increpet in te redemptor mille formis daemonum ut discedas nunc a nobis ipse tibi imperet procul ut effungiaris ab istis Christicolis | Me minere enim debes poenam tibi delictum intuitur membra Christi time fugam arripe sitque nobis ipse Christus praestus ad custodia | Confusus proculanso recedas cenobio intuere nos munitos crucis signum valide fuge prorsus fuge daemon esto tuis particeps | Usque diem illum magnum verique judicii tunc sanctos quos tu temptasti collungentur angelis eris quoque tu damnatus in aeterno uttro | Gloria carmen resonat patri atque filio spiritum qui semper exstat conjuncta aequalitas qui cum deo patre perfectaque trinitas
Exaudi Christe nos patris potens piae celso de semper obsecramus inclyte celso qui solus es deique filius est qui et dilectus ecce matris unicus hymnum perfectum et caterva dicimus | Multis cum sepe dulcibus quevocibus necnon nunc ergo mitigando consimus verbis et corde personemus inclytum servis cum irae Hispaniae fidelibus bis laudet chorus ergo rectae filius | A Christo missus ecce namque apostolus regni regnante et deum patrem inclytum tergens perrexit Indiam potissimam hinc coepit fortis exhibere gloriam omni cum cordis inclyta potentia | Liquens peccata in die superflua o quam laudandas ad dei clementia magnumque facit semper almae filium est quicquam verus ecce verus et deus in caelus namque lucet luce sepius | Aungens fulgensque famulis potentia possint ut rectae semper unda gloria ostendi magnam et altitona in aethera seu terris nempe terrulisque fortia ter nunc quaterque sit deo veae gloria | O Christi sanctae Bartholomae qui Indiam lucis de luce per dei potentiam in regno pastor esse magnae filiamcum praedicasses ecce celsa ad aethera verbis fecisti jam olim inusque saecula | Ergo qui infirmus advenit poposcere mestis vinclis vel ipse tunc vel spite fulgens sanabat immo sancto optimae et collocavit in super perenniter cum sanctis rite Bartolomaeus hic bene | Judex sed fortis et pius piissimus talem quam rite et est habere apostolum legis doctorem in omnibus potissimus et sanctum sanctus et pius piissimus hostemque vincat atque hic apostolus | Mercatur magnae sanctae seu apostole exaudi nostra sepia praeconia liquens peccata nostra vel facinora furvam serpentem et invidam tonissimam judex subverte tergate ter sulfura | Trino sit magna semper ergo gloria acunctis namque filiis perennia et nunc et per saecula saeclorum in omnia unito namque sit deo piissima semper qui et sepe regnat ipse gloria